İ̇zoflupredon

• Sistemik mantar enfeksiyonlarında sistemik kullanımı kontrendikedir (hiperadrenokortisizmli hastalarda replasman tedavisi olarak kullanılanlar hariç).
• İdiyopatik trombositopenisi olan hastalarda intramüsküler (IM) yolla uygulanmamalıdır.
• Belirli bir bileşene aşırı duyarlılığı (alerjisi) olan hastalarda kullanılmamalıdır.
• Ülserojenik potansiyelleri nedeniyle, aktif mide-bağırsak ülseri olan veya bunlara yatkın hastalarda aşırı dikkatle kullanılmalıdır.
• Diabetes mellitus (şeker hastalığı) olan hastalarda ihtiyatla kullanılmalıdır.
• Hipokalemiye neden olabileceğinden, yatan ineklerde (downer cow) veya hipokaleminin etkilerine duyarlı hayvanlarda kullanılmamalıdır.
• Genç, büyümekte olan hayvanlarda uzun süreli kullanım, büyümede yavaşlamaya neden olabileceğinden dikkatle yapılmalıdır.

Gebelik sırasında izoflupredon kullanımından kaçınılmalıdır.
• Glukokortikoidler gebeliğin geç dönemlerinde düşüğe veya erken doğuma neden olabilir; bu durum en sık ruminantlarda görülür.
• İzoflupredon (hidrokortizon, prednizolon ve triamsinolon gibi), deksametazon, betametazon veya flumetazon gibi glukokortikoidlere kıyasla çok daha düşük bir düşük (abortifasiyen) potansiyeline sahip gibi görünse de, plasentanın alıkonulması (retensiyo sekundinarum) ile birlikte erken doğumu tetikleyebilir ve gebeliğin geç aşamalarında kullanımından kaçınılmalıdır.
• İlk trimesterde kullanılan glukokortikoidler, köpeklerde ve laboratuvar hayvanlarında çeşitli teratojenik etkilerle ilişkilendirilmiştir.
• Glukokortikoid uygulaması süt üretimini azaltabilir.
• Plazma proteinlerine bağlı olmayan glukokortikoidler süte geçer.
• Anneliğe yüksek dozlarda veya uzun süreli uygulama, emziren yeni doğanların büyümesini potansiyel olarak engelleyebilir.
• Hayvanlarda güvenliği kanıtlanmadığından, bu ilaç yalnızca anneye sağlanacak faydanın yavrulara yönelik potansiyel risklerden ağır bastığı durumlarda kullanılmalıdır.

İzoflupredonun tek bir doz aşımının zararlı etkilere yol açması olası değildir.
• Klinik belirtiler müdahale gerektiriyorsa destekleyici tedavi uygulanmalıdır.
• Uzun süreli glukokortikoid kullanımı, temel olarak hiperadrenokortisizm belirtileri şeklinde kendini gösteren ciddi advers etkilere yol açabilir.
• Doz aşımı yaşandığı bilinen veya şüphelenilen hastalar için veteriner hekimliğe özel bilgi sağlayan 24 saatlik bir zehir danışma merkezine danışılması önerilir.

Sığırlar üzerinde yapılan bir çalışmada, deneysel olarak oluşturulmuş bronkopnömoni tedavisinde oksitetrasiklin ile izoflupredon asetat kombinasyonunun kuru madde alımında ve ortalama günlük kazançta (ADG) düşüşü önlemede başarılı olduğu gösterilmiştir.

Digitalis Glikozitleri (örn. digoksin): Hipokalemi gelişmesi durumunda dijitalis toksisitesi olasılığında artış meydana gelebilir; potasyum ve dijitalis glikozit konsantrasyonlarının özenle izlenmesi önerilir.
• Florokinolon Antibiyotikler (örn. enrofloksasin, marbofloksasin): Glukokortikoidler ile eş zamanlı kullanım tendon rüptürü (kopması) riskinde artışa yol açabilir.
• İnsülin: Glukokortikoid alan hastalarda insülin gereksinimi artabilir.
• Potasyum Düşürücü Diüretikler (örn. furosemid, tiyazitler): Birlikte kullanım hipokalemiye neden olabilir.
• Salisilatlar: Glukokortikoidler kan salisilat konsantrasyonlarını düşürebilir.
• Ülserojenik İlaçlar (örn. NSAİİ'ler): Eş zamanlı verildiğinde mide-bağırsak ülseri riskini artırabilir.
• Aşılar, Toksoitler, Bakterinler: Aşı, toksoit veya bakterin uygulamasından sonra bağışıklık tepkisinde azalma meydana gelebilir; immünosupresif dozlarda glukokortikoid alan hastalara, virüs replikasyonunun artabilmesi nedeniyle canlı zayıflatılmış (ateüe) virüs aşıları genellikle verilmemelidir.

Tek enjeksiyonlar, hastanın etkinlik ve advers etkiler yönünden gözlemlenmesinin ötesinde ek bir izlem gerektirmeyebilir ancak serum potasyum konsantrasyonunun değerlendirilmesi düşünülmelidir.
• Devam eden kullanım; böbrek değerleri ve karaciğer enzimleri testi, tam kan sayımı (CBC), kan glikozu ve serum elektrolitlerinin değerlendirilmesini içeren gelişmiş bir izlem gerektirir.
• Hipotalamus-hipofiz-adrenal (HPA) eksen baskılanmasının derecesini belirlemek için ACTH stimülasyon testleri endike olabilir.
• Kullanım uzun süreli ise veya hasta tiroid hormonu eksikliği ile ilişkili belirtiler sergiliyorsa tiroid hormonu izlemi düşünülmelidir.

Uyumluluk; pH, konsantrasyon, sıcaklık ve kullanılan seyreltici gibi faktörlere bağlıdır; daha spesifik bilgi için uzman referanslara veya hastane eczacısına danışılmalıdır.
• İzoflupredon süspansiyonları kalsiyum içeren solüsyonlar (örn. laktatlı Ringer solüsyonu) ile geçimsizdir.

Enjeksiyonluk ürün, kontrollü oda sıcaklığında (20°C-25°C [68°F-77°F]) saklanmalıdır.

Bu ilaç süt ineklerinde kullanılacaksa, süt üretiminin etkilenebileceği konusunda üretici uyarılmalıdır.
• İlacı sahipleri uygulayacaksa, yalnızca veteriner hekimlerinin yönlendirdiği şekilde uygulamaları tembihlenmelidir.
• Yan etkilerin görülme olasılığı, kullanım süresi uzadıkça ve daha yüksek dozlarda verildikçe artar.