Magnezyum Hidroksit
• Böbrek hastalığı olan hastalarda kullanımı kontrendikedir.
• Diyetlerinde sodyum veya potasyum kısıtlaması gereken hastalarda dikkatli kullanılmalıdır.
• Gastrik çıkış obstrüksiyonu olan hastalarda, mide boşalmasını engelleyebileceğinden dikkatli kullanılmalıdır.
• Geviş getirenlerde oral magnezyum hidroksit yalnızca belgelenmiş rümen asidozu olan vakalarda klinik olarak kullanılmalı, diğer şüpheli rümen bozuklukları veya hipomagnezemi tedavisinde kullanılmamalıdır.
Dozaj ve Uygulama Şekli (Türlere Göre)
KÖPEKLER:
- Gİ sistem hastalığı olan ve şiddetli hipokalsemisi bulunan köpeklerde hipomagnezemi ek tedavi protokolü (etiket dışı): 5 – 15 mL/köpek (mL/kg DEĞİLDİR) PO günde bir kez.
• KEDİLER:
- Antasit kullanımı (etiket dışı): 5 – 15 mL/kedi (mL/kg DEĞİLDİR) PO günde 1 ila 2 kez.
• SIĞIRLAR:
- NOT: Geviş getirenlerde toz formülasyon boluslara göre çok daha etkilidir.
- Rümen yüklenme sendromu (etiket dışı):
a) Yetişkin hayvanlar: 2-3 galon ılık su içinde karıştırılmış ve mide sondası ile PO olarak verilen 1 g/kg'a kadar magnezyum hidroksit. 6 ila 12 saatlik aralıklarla (daha küçük dozlar kullanılarak) tekrarlanabilir. Rümen boşaltılmışsa, başlangıçta toplam 225 g'lık doz aşılmamalıdır. Dehidrasyon ve sistemik asidoz eş zamanlı olarak düzeltilmelidir.
b) Buzaklar: Yukarıdaki protokolün 1/8 – 1/4'ü oranında uygulanır.
• KOYUN / KEÇİLER:
- NOT: Geviş getirenlerde toz formülasyon boluslara göre çok daha etkilidir.
- Rümen yüklenme sendromu (etiket dışı): Sığırlar için verilen talimatlar geçerlidir ancak doz 1/8 – 1/4 oranında kullanılır.
Endikasyonlar ve Klinik Kullanım Sahası
Özofajit, gastrik aşırı asidite, peptik ülser ve gastritin ek tedavisinde yardımcı olarak (yalnızca veya alüminyum tuzları ile kombinasyon halinde).
• Küçük hayvan türlerinde oral laksatif olarak.
• Geviş getirenlerde rümen pH'ını yükseltmek ve rümen aşırı yüklenme sendromunun (akut rümen dolgunluğu, rümen asidozu, tahıl yüklenmesi, engürgasyon toksemisi, rümen tıkanıklığı) tedavisinde laksatif olarak.
Farmakolojik Özellikler ve Farmakokinetik
Veteriner hekimlikte kullanılan oral antasitler genellikle alüminyum, kalsiyum veya magnezyumun nispeten emilmeyen tuzlarıdır.
• Oral magnezyum dozunun %20'sine kadarı emilebilir.
• Antasitler GI sistemdeki HCl konsantrasyonlarını düşürür.
• Bu bileşiklerin bir gramı genellikle 20 ila 35 mEq asidi nötralize eder (in vitro).
• Gastrik sıvının pH'ını neredeyse nötr koşullara getirmesi nadirdir; ancak 3.3 pH'da tüm mide asidinin %99'u nötralize edilir, böylece mide asidinin mukoza yoluyla geri difüzyonu ve duodenuma gelen asit miktarı azalır.
• pH'ın yükseltilmesiyle pepsinojenin proteolitik aktivitesi azaltılır; mide içeriğinin pH'ı 4'ün üzerine çıkarılırsa bu aktivite minimuma indirilebilir.
• Sığırlarda, oral yolla verilen magnezyum hidroksit rümeni alkalinleştirici bir ajan olarak hareket edebilir ve rümen antimikrobiyal aktivitesini azaltabilir.
Oral yolla verilen magnezyumun yaklaşık %20'ye kadarı gastrointestinal sistemden emilebilir.
• Emilen magnezyum böbrekler yoluyla atılır.
Klinik Güvenlik, Kontrendikasyonlar ve Toksikoloji
• Böbrek hastalığı olan hastalarda kullanımı kontrendikedir.
• Diyetlerinde sodyum veya potasyum kısıtlaması gereken hastalarda dikkatli kullanılmalıdır.
• Gastrik çıkış obstrüksiyonu olan hastalarda, mide boşalmasını engelleyebileceğinden dikkatli kullanılmalıdır.
• Geviş getirenlerde oral magnezyum hidroksit yalnızca belgelenmiş rümen asidozu olan vakalarda klinik olarak kullanılmalı, diğer şüpheli rümen bozuklukları veya hipomagnezemi tedavisinde kullanılmamalıdır.
İnsanlarda magnezyum plasentayı geçer ve sütte bulunur.
• Hayvanlarda güvenliği kanıtlanmamıştır; bu nedenle ilaç sadece maternal faydaların yavrular için potansiyel risklerden ağır bastığı durumlarda kullanılmalıdır.
Magnezyum tuzlarının aşırı dozuna bağlı klinik bulgular, advers etki profilinin bir uzantısıdır.
• Olumsuz GI etkiler ve elektrolit dengesizlikleri klinik prezentasyona göre gerektiği şekilde tedavi edilmelidir.
İlaç Etkileşimleri ve Kombinasyonlar
Alüminyum ve kalsiyum tuzları ile kombinasyonları, magnezyumun laksatif etkisini dengelemek amacıyla kullanılabilir.
Aminoglikozidler (örn. amikasin, gentamisin): Nöromüsküler güçsüzlüğe yol açabilir.
• Kinidin: Kinidinin emiliminde artış veya farmakolojik etkisinde güçlenme meydana gelebilir.
• Sodyum Polistiren Sülfonat (Kayexalate®): Antasitler, sodyum polistiren sülfonatın potasyum düşürücü etkinliğini azaltabilir ve böbrek yetmezliği olan hastalarda metabolik alkaloka neden olabilir.
• Uzatılmış Salınımlı İlaçlar: Magnezyum hidroksit laksatif dozlarda kullanıldığında, GI geçiş sürelerini değiştirerek bu ilaçların emilimini değiştirebilir.
• Sempatomimetik Ajanlar: Sempatomimetik ajanın emiliminde artış veya farmakolojik etkisinde artış meydana gelebilir.
• Takrolimus: Eş zamanlı kullanım takrolimus maruziyetinde artışla sonuçlanabilir.
• Oral magnezyum tuzları aşağıda listelenen ilaçların emilen miktarını veya farmakolojik etkisini azaltabilir; bu etkileşimi azaltmak için oral magnezyum tuzları ile bu ilaçların oral dozları arası en az 2 saat ayrılmalıdır: Allopurinol, Aspirin, Azol antifungaller (örn. ketokonazol, itrakonazol), Beta-blokerler (örn. atenolol), Cefpodoxime, Kortikosteroidler (örn. deksametazon, prednizon), Digoksin, Etambutol, Florokinolonlar (örn. siprofloksasin, enrofloksasin, marbofloksasin), Gabapentin, H2 Antagonistleri (örn. famotidin, ranitidin), Demir Tuzları, İzoniazid, Levotiroksin, Makrolidler (örn. azitromisin), Misoprostol, Mikofenolat mofetil, Penisillamin, Fenotiyazinler, Fenitoin, Rifampin, Tetrasiklinler (örn. doksisiklin, minosiklin).
Klinik İzlem, Saklama ve Hasta Sahibi Notları
İzlem parametreleri ürünün kullanım endikasyonuna bağlıdır.
• Yüksek doz veya uzun süreli tedavi alan hastalar elektrolit dengesizlikleri (örn. sodyum, potasyum, fosfor, magnezyum) ve asit-baz durumu açısından izlenmelidir.
Belirtilen özel bir geçimsizlik veya formülasyon bilgisi bulunmamaktadır.
Oda sıcaklığında, orijinal ambalajında ve uygun saklama koşullarında muhafaza edilmelidir.
Oral magnezyum hidroksit ürünleri reçetesiz (OTC) olarak temin edilebilir; veteriner hekim gözetimi olmadan düzenli olarak verilmemelidir.
• Genellikle iyi tolere edilir; ancak kabızlık veya ishal ortaya çıkabilir.
Veteriner İlaçlar 35 Preparat
Beşeri İlaçlar 1 İlaç
Literatür & Bilimsel Çalışmalar 0 Çalışma
Henüz akademik literatör eklenmemiş
DOI veya PMID numarası kullanarak ilk bilimsel makaleyi ekleyin.
Magnezyum Hidroksit
Akademik Literatür & Çalışma Ekle
Makalenin DOI Numarasını (Örn: 10.1016/j.vetpar.2020.109123) veya PubMed ID (PMID) kodunu girerek künye bilgilerini ve Türkçe çevirili özetini yapay zeka ile otomatik çekebilirsiniz.